ഒളിച്ചോട്ടം…

രചന: Ajan Anil Nair

വിവാഹ നിശ്ചയത്തിന് ദിവസങ്ങൾ ബാക്കി നിൽക്കെ എന്റെ മനസ്സിൽ ഒരു ഇഷ്ടമുണ്ടെന്ന് കുറിപ്പ് എഴുതി വെച്ച് പോയവൾ

അമ്മുവിനെക്കുറിച്ച് ഓർക്കുമ്പോഴൊക്കെയും അതായിരുന്നു എല്ലാവരുടെയും മനസ്സിൽ ആദ്യം വന്നിരുന്ന ചിത്രം

വിവാഹത്തിന് അവൾ ഒരുക്കമല്ലായിരുന്നു, ഒഴിവുകഴിവുകൾ പറഞ്ഞു മാറി നിന്നപ്പോൾ അച്ഛനും അമ്മയും അത് കണ്ടില്ലെന്നു വെച്ചു

വരുന്ന മീനത്തിൽ അവൾക്ക് 24 തികയുന്നു, ഇനിയും വെച്ച് താമസിപ്പിച്ചാൽ എങ്ങനെയാണ് ?

ഓരോ വര്ഷം കഴിയുന്തോറും ചെക്കന്മാരെ കിട്ടാതെ വരും കേട്ടോ ഓപ്പോളേ … അമ്മുവിൻറെ അമ്മയെ ഏറ്റവും വേദനിപ്പിച്ചത് ആ ഓർമ്മപ്പെടുത്തലുകൾ ആയിരുന്നു

ഇതിപ്പോ ആരറിഞ്ഞു …അവളുടെ മനസ്സിൽ മറ്റൊരു ഇഷ്ടം ഉണ്ടായിരുന്ന കാര്യം ..ആരും ചോദിച്ചതുമില്ല..അവളായി പറഞ്ഞതുമില്ല

ആരോടും ഒന്നും പറയാതെ അവൾ പോയി, കുറച്ച് പണവും പണ്ടങ്ങളും ഒപ്പം എടുത്തു

അന്വേഷിക്കാത്ത ഇടങ്ങളിലില്ല ..കരഞ്ഞു തളർന്നുറങ്ങിയ രാവുകൾക്ക് കണക്കില്ല

മകളായി പോയില്ലേ !!

“”അമ്മയും അച്ഛനും വിഷമിക്കരുത്,അമ്മു സുഖമായിരിക്കുന്നു … അമ്മുവിന് വേറെ വഴി ഇല്ലാത്തോണ്ട് ആ”

ഇടക്ക് എത്തിയിരുന്ന ഫോൺ കോളുകൾ

അന്വേഷിച്ച് ചെല്ലാൻ മനസ്സ് അനുവദിച്ചില്ല, പുകഞ്ഞ കൊള്ളി പുറത്ത് എന്നതായിരുന്നു അവളുടെ അച്ഛന്റെ നിലപാട് …എങ്കിലും പെറ്റ വയറിനല്ലേ ആ വേദന അറിയൂ

വർഷം രണ്ടു കഴിഞ്ഞു…അച്ഛനെയും അമ്മയെയും കാണാൻ കൊതിയാവുന്നു, ഒന്നിവിടം വരെ വരണം എന്നവൾ പറഞ്ഞപ്പോൾ പോവാതിരിക്കാൻ കഴിഞ്ഞില്ല

പറഞ്ഞുകൊടുത്ത വിലാസം തേടി അച്ഛനും അമ്മയും എത്തിയത് ഒരു വലിയ കോളേജിന് മുന്നിലായിരുന്നു

ബിരുദ ദാന ചടങ്ങിന് നിരത്തിയ അനേകം കസേരകൾക്കിടയിൽ ഇരുന്നു അമ്മു ബിരുദ സർട്ടിഫിക്കറ്റ് വാങ്ങുന്ന കാഴ്ച കണ്ട് അവരുടെ മിഴികൾ ഈറനണിഞ്ഞിരുന്നു

സ്റ്റേജിൽ നിന്നോടിയിറങ്ങി അവരുടെ അടുത്തേക്ക് എത്തിയപ്പോൾ അവളും അറിയാതെ കരഞ്ഞു പോയി

”എന്റെ ഇഷ്ടം ഇതായിരുന്നു അമ്മേ , അച്ഛനെന്നോട് ദേഷ്യപ്പെടല്ലേ ”

മീനം കഴിഞ്ഞു വർഷങ്ങൾ പലതു കഴിഞ്ഞാലും അവൾ പഠിച്ച് വളർന്നിരുന്നു, നല്ല മാർക്കിൽ പാസ്സായി ജോലി തരപ്പെടുത്തിയിരുന്നു

ഏതോ വീടിന്റെ അകത്തളങ്ങളിൽ പാത്രം മോറിയും കുട്ടികളെ നോക്കിയും കഴിയേണ്ടവളാണ് പെണ്ണ് എന്ന പരമ്പരാഗത ചിന്തകളെ എതിർത്ത് തോല്പിച്ചവളായിരുന്നു അവൾ

അവളുടെ മനസ്സിലെ ഇഷ്ടം അതായിരുന്നു

ഉയര്ന്ന വിദ്യാഭ്യാസവും നല്ല ജോലിയും ലഭിച്ച അമ്മുവിനെ തേടിയെത്തിയ ആലോചനകളുടെ കുത്തൊഴുക്കിൽ ഓപ്പോളുടെ ഓർമ്മപ്പെടുത്തലുകൾ മുങ്ങിപ്പോയി

ഇന്നവളുടെ വിവാഹമായിരുന്നു

പുറപ്പെടും മുന്നേ അനുഗ്രഹത്തിനായി അവൾ അമ്മയുടെ കാലിൽ തൊട്ടു

ചിന്തകളിൽ നിന്നുണർന്നു നെറുകിൽ കൈവെച്ച്’അമ്മ അവളെ അനുഗ്രഹിച്ചു

ദീർഘ സുമംഗലീ ഭവ…

രചന: Ajan Anil Nair

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *