കാമുകി (ഭാഗം: 01 ഭാഗം: 02)

(ഭാഗം: 01)

” ഹാളിലേക്ക് നിറഞ്ഞ കയ്യടിയോടെ ദീപാങ്കുരൻ വരികയാണ്…. ഇതാ നമ്മുടെ പ്രിയ കലക്ടർ ,പ്രിയ സഹപാഠി,,ദീപാങ്കുരൻ വരുന്നു. നമുക്ക് എഴുന്നേറ്റ് നിന്ന് അദ്ദേഹത്തെ വേദിയിലെക്ക് ആനയിക്കാം ..മൈക്കിൽ കുടിയുള്ള അദ്ധ്യക്ഷയുടെ വാചാലമായ ശബ്ദം ആഭിത്തികളിൽ തട്ടി പ്രതിധ്വനിച്ചു…

” പ്രാഢഗംഭീരമായ സദസ്സിലേക്ക് നിറഞ്ഞ കയ്യടിയോടെ എത്തിയ ദീപാങ്കുരൻ കുപ്പൂകയ്യൊടെ വേദിയിലേക്ക് നോക്കി. ,,,മുൻ നിരയിലിരിക്കുന്ന നയനയിലെക്ക് ഒരു നിമിഷം ദീപാങ്കുരന്റെ കണ്ണുകൾ ഉടക്കി നിന്നു… അത്ഭുതത്തോടെ, അതിലേറെ കുറ്റബോധത്തോടെ അവളുടെ മിഴികൾ അവനിൽ തന്നെ തറഞ്ഞ് നിന്നൂ ….

ആമുഖ,,പ്രസംഗത്തിനായ് ദീപാങ്കുരൻ എഴുന്നേറ്റതും .. കാതുകൾ കൂർപ്പിച്ച് സദസ്സ് ആകെ നിശബ്ദമായ്.. അവന്റെ വാക്കുകൾക്ക് കാതോർത്ത് ആ കോളോജിലെ പൂൽകൊടികൾ പോലും നിന്നു…

വേദിയിൽ ഇരിക്കുന്ന വിശിഷ്ട വ്യക്തിത്വങ്ങളെ ” എന്നെ കേൾക്കാൻ കാതോർക്കുന്ന പ്രിയ കുട്ടുകാരെ …. നമ്മുടെ ജീവിതത്തിലെ ഏറ്റവും മനോഹരവും, ഒരിക്കലും തിരികെ കിട്ടാത്തതുമായ നല്ല മുഹുർത്തങ്ങൾ നമുക്ക് തരുന്നത് നമ്മുടെ വിദ്യാലയങ്ങൾ ആണ്,,, അല്ലേ ഫ്രണ്ട്സ് എന്ന് ചോദിച്ചതും .. യേസ് എന്ന് കോറസ് പോലെ സദസ്സിൽ നിന്ന് മറുപടി കിട്ടി…

ഒരു ചെറ് പുഞ്ചിരിയോടെ അവൻ തുടർന്നു …. ഈ കോളേജ് ജീവിതത്തിലെ വിലമതിക്കാനാവത്ത രണ്ട് നിധികൾ നമുക്ക് കിട്ടും.. ഏതക്കെയാണന്ന് അറിയാമോ.. എനി,ഗസ്സ്… ഒരോരുത്തരൂ ഓരോന്ന് പറഞ്ഞൂ…. നിങ്ങളിൽ പലരൂ ഒരേ സ്വരത്തിൽ പറഞ്ഞ് കാര്യങ്ങൾ: ‘, അതേ :,,,, ഒന്നാമത്തെ”കൂട്ടുകാർ ”,, ” രണ്ടാമത്തെ പ്രണയം”..

സദസ്സിൽ ഇരുന്ന നയനയുടെ മനസ്സിലെക്ക് ദീപാങ്കൂരന്റെ വാക്കുകൾ ചാട്ടുളി പോലെ വന്ന് കൊണ്ടു… ,,,,,,,,,,,………,,,,,,,,,,,,,………..,,,,,,,,,,’,,,.’…….

“നയനയുടെ മനസ്സ് ഓർമ്മകളിലേക്ക്, തന്റെ കോളേജ് ജീവിതത്തിലേക്ക് പോയി…

” കോളേജിന്റെ മുന്നിലെ ബസ്സ്റ്റോപ്പിൽ നിന്ന് തന്റെ പ്രിയ കൂട്ടുകാരി ദേവികയുമായ് താൻ നടന്ന് വരികയായിരുന്നു.

അപ്പൊഴാണ് തങ്ങൾ ഒരു കാഴ്ച കണ്ടത്.. ഒരു നാടോടി സ്ത്രീ .. ഒരു രണ്ട് വയസ്സ് തോന്നിക്കുന്ന ഒരാൺകുട്ടിയും., നിർത്താതെയുള്ള അവന്റെ കരച്ചിൽ:,, തനിക്ക് അലോസരമായ് തോന്നി’,,, എന്നാൽ ദേവിക ‘,, അവൾ അവരുടെ അരികിലേക്ക് പോകാൻ തുടങ്ങിയതൂ ഞാൻ അവളെ തടഞ്ഞൂ,,, നിനക്ക് വേറെ ജോലിയില്ലേ ദേവൂ, എനിക്ക് ആ കലി വന്നൂ.. എന്റെ വാക്കുകൾ കേൾക്കാതെ അവൾ അവർക്കരികിലേക്ക് പോയി…

സ്വതവേ കരൂണാമയിയായ് ദേവു ഭീക്ഷക്കാരിക്കും അവരുടെ ഇടുപ്പിൽ ഇരുന്ന് വിശന്ന് കരയുന്ന ‘ആ കുഞ്ഞിന്റെ അരികിലേക്ക് ചെന്ന് അവളുടെ കയ്യിൽ ഉണ്ടായിരുന്ന പൊതിച്ചോറ് ആ അമ്മയുടെ കയ്യിലേക്ക് കൊടുത്തു… ഒരു നിമിഷം അത് വാങ്ങാതെ അവളുടെ കണ്ണിലേക്ക് നോക്കി… വാങ്ങിച്ചോളൂ, എന്നിട്ട് കുഞ്ഞിന് കൊടുക്കൂ,,,, നിറഞ്ഞ് വന്ന കണ്ണുകൾ തുടച്ച് കൊണ്ട് അവർ

മോളെ, നിനക്ക് നല്ലതെ വരു അത് കേട്ട് പുച്ഛ ചിരിയോടെ നയന പറഞ്ഞു പിന്നെ നല്ലതെ വരൂ ..വാടക വീട്ടിൽ കഴിയുന്ന നിനക്ക് നടന്നത് തന്നെ. നീ വരുന്നുണ്ടോ ദേവൂ

” വരുന്നെടി, ആ അമ്മയേയും മകളെയും ഒന്നു കുടിനോക്കിയിട്ട് നയനയുടെ കൂടെ കോളേജിലേക്ക് വേഗം നടന്നു….

” ലഞ്ച് സമയത്ത് ഒഴിഞ്ഞ വയറൊടെ ലൈബ്രറിയിലേക്ക് നടക്കുമ്പൊൾ ദേവുവിന്റെ മനസ്സിലേക്ക് നയന പറഞ്ഞത് തികട്ടി വന്നു ,,,,

ശരിയാ അവള് പറഞ്ഞത്. അവള് പറഞ്ഞതിൽഎന്ത് തെറ്റാണ് ഉള്ളത് താനും തന്റെ കുടുംബവും ഇപ്പൊഴും വാടകവീട്ടിൽ തന്നെയാണ് കഴിയുന്നത്…

ആ കുഞ്ഞിന്റെ കണ്ണീലെ ദൈന്യത അത് കണ്ടില്ലന്ന് നടിക്കാൻ തനിക്ക് കഴിയില്ല.. വിശപ്പിന്റെ വികാരം തനിക്ക് നല്ലത് പോലെ അറിയാം….

സമ്പന്നതയുടെ മടിത്തട്ടിൽ കഴിയുന്ന അവൾക്ക് വിശപ്പ് എങ്ങനെ അറിയനാ…

” സർവ്വസൗഭാഗ്യത്തോടെ കഴിയുന്ന നയനയ്ക്ക് തന്നോട് കൂട്ട് കൂടാൻ പോലൂ ഇഷ്ടമല്ലായിരുന്നു അവളുടെ അമ്മയുടെ നിർബ്ധത്തിന് ആണ് അവള് തന്നെ കൂടെ കൂട്ടിയത്….

“പOനത്തിൽ മിടുക്കിയായിരുന്നു താൻ, അവൾ വളരെ പുറകോട്ടും അവളെ പoനത്തിൽ താൻ സഹായിച്ചും, പക്ഷേപണത്തിന്റെ അഹങ്കാരം അവളുടെ കൂട്പിറപ്പ് ആയിരുന്നു,,,, അവളുടെ കളിയാക്കലുകൾ തന്നെ ഒരിക്കലൂ നൊമ്പരപ്പെടുത്തിയിട്ടില്ല … അവളുടെ ബാലിശമായ എല്ലാ കുറുമ്പുകൾക്ക് താൻ കൂടെ നിന്നിട്ടെയുള്ളൂ…

ഒറ്റമോളായത് കൊണ്ട് അവളുടെ അച്ഛനുമ്മയും അവളെ ഒരുപാട് കൊഞ്ചിച്ച് ആണ് വളർത്തിയത് ::

“എടോ, എടോ

” പെട്ടെന്ന് തലയുറത്തി നോക്കിയപ്പൊൾ

“അല്ല താൻ ഇതെത് ലോകത്താണ് ബുക്കു തുറന്ന് വെച്ച് സ്വപ്നം കാണുകയാണോ.

“ദീപുവോ താൻ എന്താ ഇവിടെ ഞാൻ കണ്ടു താൻ ഇങ്ങോട്ട് പോരുന്നത് … അതാ ഞാനുപുറകെ പോന്നത്…

“എന്താ?മുഖം വല്ലാതെ ഇരിക്കുന്നത് .. ഏയ് ഒന്നുമില്ല ദീപൂ

“എന്റെ മുഖത്ത് നോക്കി പറ ദേവു … എന്ത് പറ്റി? ദേവുട്ടി,

“ഞാൻ വെറുതെ ഓരോന്ന് ആലോചിച്ച് ..

അതെന്തെങ്കിലൂ ആകട്ടെ ദീപൂ പറഞ്ഞിട്ട് ദേവു വിന്റെ നേർക്ക് ഒരു പൊതി നീട്ടി… എന്നിട്ട് പറഞ്ഞു താൻ ഇത് കഴിക്ക്.. എന്താ ദീപൂ ഇത് ആ പൊതിയിലേക്ക് നോക്കി കൊണ്ട് ഞാൻ ചോദിച്ചു താൻ തുറന്ന് നോക്കടൊ., ശരി ശരി ഞാൻ ചിരിച്ച് കൊണ്ട് .. “പൊതി അഴിച്ചപ്പൊൾ നല്ല കൊതിപ്പിക്കുന്ന മണത്തോടെ ചിക്കൻ ബിരിയാണി,

ദീപുവിനെ നോക്കിയിട്ട്,,,, മനസ്സിലാവത്തത് പോലെ ഞാൻ ചോദിച്ചു അല്ല ! ദീപു എങ്ങനെ?

ഞാൻ കഴിച്ചില്ലന്ന്

താൻ ഇങ്ങനെ എന്നെ അന്തിച്ച് നോക്കണ്ട.. ഞാൻ കണ്ടു താൻ തന്റെ പൊതിച്ചോറ് ആ സ്ത്രിക്കും, മകനും നൽകുന്നത് …

ഒന്നു മനസ്സിലാവാത്തത് പോലെ ഇരുന്ന എന്നോട് കഴിക്കോടൊ എന്ന് ആർദ്രതയോട് പറഞ്ഞു.,,,

ഒരു മന്ത്രണം പോലെ ദീപൂവിന്റെ ശബ്ദം ഞാൻ കേട്ടു …

”എന്റെ പെണ്ണ് വിശന്ന് ഇരിക്കൂമ്പൊൾ എന്റെ തൊണ്ടയിൽ നിന്ന് ഒരു വറ്റ് ഇറങ്ങില്ല ”

പെട്ടെന്ന് ചോറ് നെറുകയിലേക്ക് കയറിയപ്പൊൾ തലയിൽ തട്ടികൊണ്ട് കുപ്പിയിലെ വെള്ളം തന്റെയടുത്തേക്ക് നീക്കി തരുമ്പൊൾ അവനിലെ സൗഹൃദത്തിന്പ്പുറം അവന് തന്നോട് എന്തോ ഒരിഷ്ടം ഉണ്ടെന്ന്എന്റെ സംശയം വീണ്ടും വീണ്ടും ഉറക്കുകയായിരുന്നു,,,,,

“പെട്ടെന്നാണ് നയനയുടെ വിളി കേട്ട് ഞങ്ങൾ രണ്ട് പേരൂ..വാതിലിലേക്ക് നോക്കിയത്. അകത്തേക്ക് കയറി വന്ന നയനയുടെ കണ്ണുകൾ ഞാൻ കഴിച്ച് കൊണ്ടിരുന്ന ബിരിയാണിയിലേക്ക് നീണ്ടൂ “.. അവളുടെ മുഖം ഇരൂളുന്നത് ഞാൻ ശ്രദ്ധിച്ചൂ.. പെട്ടെന്ന് അവൾ ദീപുവിന്റെ നേരെ തിരിഞ്ഞൂ

ആഹാ ദീപൂ ഇവിടെ ഉണ്ടായിരുന്നോ…

ഞാൻ എവിടെയെല്ലാതിരക്കി ദീപുവിനെ…

എന്തിനാ നയന എന്നെ തിരക്കിയത്.- ദാ .. ഇത് തരാനാ। ,

ബാഗിൽ നിന്ന് രണ്ട് ബുക്കുകൾ എടുത്ത് ദീപുവിന്റെ കയ്യിലേക്ക് കൊടുത്തു,.

ആ നന്ദി നയന.

എന്താ.. ദീപൂ ഇത് എന്നോട് എന്തിനാ നന്ദിയൊക്കെ ..

എടി ഞാൻ വീട്ടിലേക്കാണ് നീ വരുന്നോ

പെട്ടെന്ന് കഴിപ്പ് നിർത്തി പൊതി ചുരുട്ടി കൊണ്ട് ഞാനും എഴുന്നേറ്റും ..

ആ ഞാനും വരുന്നു

നയന വന്നത് കൊണ്ട് പിന്നെ ഞങ്ങൾ തമ്മിൽ വലിയ സംസാരച്ചില്ല … കണ്ണുകൾ കൊണ്ട് പോകാനുള്ള അനുവാദം വാങ്ങി അവളുടെ ഒപ്പം പുറത്തേക്ക് നടക്കുമ്പൊൾ തിരിഞ്ഞ് ഒന്ന് നോക്കി… വിടർന്ന് ചിരിയോടെ ദീപൂ എന്നെ തന്നെ നോക്കി നിന്നു…

കോളേജിന് വെളിയിലേക്ക് എത്തി ബസ്സ്റ്റോപ്പിലേക്ക് നടക്കുമ്പൊൾ മുള്ള് കൊണ്ട് കുത്ത് പോലെ നയന ചോദിച്ചൂ,,,’

നീ ഇപ്പൊൾ ബിരിയാണിയൊക്കെ ആണൊടി കഴിക്കൂന്നത്.. പരിഹാസത്തോടെ നയന ചോദിച്ചുതൂ എന്ത് മറുപടി പറയണമെന്നറിയാതെ ഞാൻ അവളെ നോക്കി…

എന്താടി നിന്റെ നാക്ക് ഇറങ്ങി പോയോ.. ഇത്ര നേരവും ദീപുവിന്റെ അടുത്ത് ഭയങ്കര കൊഞ്ചി കുഴയല് ആയിരുന്നല്ലോ ഇപ്പൊൾ എന്താ നാവ് താണ് പോയോ … ഒരു കാര്യവുമില്ലാതെയുളള അവളുടെ കുറ്റപ്പെടുത്തൽ കേട്ടപ്പൊൾ സങ്കടം വന്നൂ …

നയന:,,,, ആഹാ.. അപ്പൊൾ നിനക്ക് നാവുണ്ടല്ലോ..

ഞാൻ വാങ്ങിയത് അല്ല ”അത് ദീപൂ വാങ്ങി തന്നതാണ് ങേ.. ദീപുവോ.. വിശ്വാസ വരാത്തത് പോലെ നിന്ന നയനയോടെ അതേ എന്ന അർത്ഥത്തിൽ തലയാട്ടി.. ഞാൻ ഇന്ന് എന്റെ പൊതിച്ചോറ് രാവിലെ ആ അമ്മയ്ക്ക് കൊടുക്കുന്നത് ദീപു കണ്ടിരുന്നു.. ഞാൻ ഒന്ന് കഴിക്കാത്താതിന് കൊണ്ട് തന്നതാണ് … ആഹാ നിനക്ക് നാണമില്ലേടി ആരേലും വാങ്ങി തരുന്നത് ഒരു ഉളുപ്പ് ഇല്ലാതെ വാങ്ങി വിഴുങ്ങാൻ.. .

“എനിക്ക് അന്നത്തെ നിന്ദിക്കാൻ അറിയില്ലടി” ഓ പിന്നെ ഒരാദർശവതി നയന ചിറികോട്ടി കൊണ്ട് മുഖം തിരിച്ചൂ

“തിരികെ വീട്ടിലേക്ക് നടക്കൂമ്പൊൾ നയനയുടെ മുഖത്തിന് ഒട്ടും തെളിച്ചം ഇല്ലായിരുന്നു ഒട്ടൊരു അസൂയയോടെ നയനയുടെ ചോദ്യം കേട്ടതും നടുക്കത്തോടെ ഞാൻ അവളുടെ മുഖത്തേക്ക് നോക്കി…

തുടരുന്നു…

ബാക്കി വായിക്കുവാൻ ഇവിടെ ക്ലിക്ക് ചെയ്യൂ

അവസാന  ഭാഗം വായിക്കാൻ ഇവിടെ👇 ക്ലിക്ക് .

ഭാഗം 2

രചന: സ്മിത രഘുനാഥ്

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *