പെണ്ണമ്മ..

രചന: Afan Yousufchalachi

അന്ന് സന്ധ്യക്ക് തൊമ്മിച്ചൻ കുരിശുവീടിന്റെ പടി കടന്നു വരുമ്പോൾ…,,, കൂടെ ഒരു സ്ത്രീയുമുണ്ടായിരുന്നു…..

പെണ്ണമ്മ !!!

അതുവരെ അപ്പാ എന്നു തികച്ചു വിളിക്കാത്ത തൊമ്മിയുടെ മൂന്നു മക്കളും അന്ന് അപ്പനുമായി യുദ്ധംവെട്ടി….!

അപ്പനിത് എന്നാത്തിന്റെ ഏനക്കേടാ ഈ വയസ്സാങ്കാലത്ത് ഓരോരോ കോപ്രായങ്ങള്….

വയസ്സായെന്നോ എനിക്കോ…..

തൊമ്മിച്ചൻ പൊട്ടിച്ചിരിച്ചു….

എടാ നിങ്ങടെ അമ്മച്ചി പറയുവാരുന്നു…. ഈ അപ്പനെന്നും പതിനെട്ടാ പ്രായംന്ന്…..

അമ്മച്ചി…..! അങ്ങനൊരു വിചാരം അപ്പനുണ്ടാരുന്നേൽ അപ്പനീ നെറികേട് കാട്ടുവാരുന്നോ…..?? സദാസമയോം ”റാഹേലേ” എന്നും വിളിച്ചോണ്ട് പിറകേ നടന്നോണ്ടിരുന്ന ആളാ ,, അമ്മച്ചി പോയി ഒരു കൊല്ലം കഴിഞ്ഞപ്പഴേക്കും മറ്റൊരു സ്ത്രീയുമായി വന്നേക്കണത്…..

ടോമി,, അരിശത്തോടെ അപ്പനെ നോക്കി പല്ലിറുക്കി….

എന്നതാടാ മക്കളേ ഇത്….. നിങ്ങക്കു വേണ്ടിയല്ലേ അപ്പനിവരെ വിളിച്ചോണ്ടു വന്നത്….. അമ്മച്ചി പോയെന്നു കരുതി ,, നേരത്തിനു വച്ചുണ്ടാക്കി തരാനും ആരേലൊക്കെ വേണ്ടായോ…..

വച്ചു വിളമ്പിത്തരാൻ ഇവിടെ ലിസമോളില്ലേ.? അതുമല്ലെങ്കിൽ,,, കാശു കൊടുത്താ വീട്ടുപണിക്കു പെണ്ണുങ്ങളെ കിട്ടാത്ത നാടൊന്നും അല്ലിത്….. ഓരോന്ന് കാട്ടിക്കൂട്ടീട്ട് അതിന് എങ്ങും തൊടാത്ത കുറേ ന്യായീകരണങ്ങള്….!

അപ്പന്റെ മനസ്സില് ഇങ്ങനൊരു പൂതി ഉണ്ടാരുന്നെങ്കില് ഞങ്ങളോടൊരു വാക്കെങ്കിലും ചോദിക്കാരുന്നില്ലേ അപ്പന്…? രണ്ടു ദിവസം കാണാതായപ്പോ ഞങ്ങള് എന്തോരം ടെൻഷനടിച്ചൂന്ന് അറിയോ…..? വിളിക്കാനും തിരക്കാനും ഇനി ഒരിടവും ബാക്കിയില്ല…..!

ടോണിയും തനിക്കെതിരെ തിരിഞ്ഞപ്പോൾ,,, തന്റെ ഒരു ന്യായീകരണവും അവിടെ വിലപ്പോകില്ലെന്ന് തൊമ്മിച്ചനു മനസ്സിലായി….

എടീ ലിസമോളേ… നീ അമ്മച്ചിയേം വിളിച്ചോണ്ട് അകത്തേക്കു പോ…. ബാക്കി എന്നാന്നു വച്ചാ നാളെ സംസാരിക്കാ…. എനിക്കൊന്ന് കെടക്കണം…..

അപ്പന്റെ വിളി കേട്ടിട്ടും ഒരു കുലുക്കവുമില്ലാതെ നിൽക്കുകയായിരുന്നു ലിസ….!

എന്നതാടീ കൊച്ചേ നിന്റെ മുഖം കടന്നല് കുത്തിയ കണക്കിരിക്കുന്നേ…. അപ്പൻ പറഞ്ഞത് കേട്ടില്ലായോ….? ഇവരേം വിളിച്ചോണ്ട് അകത്തേക്കു പോവാൻ…..

തൊമ്മിയുടെ ശബ്ദം കനത്തെങ്കിലും അതു കാര്യമാക്കാതെ ,,ദേഷ്യത്തോടെ പെണ്ണമ്മയെ ഒന്നു നോക്കിയ ശേഷം ലിസ ചവിട്ടിത്തുള്ളി അകത്തേക്കു പോയി…..

മറ്റുള്ളോരടെ മുന്നില് മനുഷ്യനെ നാണം കെടുത്താനായിട്ട് ഓരോരോ വേഷംകെട്ടല്….! എന്ന് പിറുപിറുത്തു കൊണ്ട് ടോമിയും ടോണിയും ,,, ലിസക്കു പിന്നാലെ അകത്തേക്കു കടന്നു …..

പെണ്ണമ്മയുടെ കണ്ണുകൾ നിറഞ്ഞിരുന്നു….

നീ എന്നാത്തിനാ പെണ്ണമ്മേ കരയണത്…. അവരു കൊച്ചുങ്ങളല്ലേ….. ശരീരം കൊറേ വളർന്നെന്നേ ഉള്ളൂ….. മനസ്സിപ്പഴും കുഞ്ഞുങ്ങടെ കണക്കാ….. പിന്നെ,,, റാഹേലെന്നു വച്ചാ മൂന്നിനും വല്യേ സ്നേഹാര്ന്ന്….. പെട്ടന്ന് ആ സ്ഥാനത്ത് മറ്റൊരാളെ കാണാൻ അവര്ക്കും ഇച്ചിരി ബുദ്ധിമുട്ടൊക്കെ കാണും….. അതു കാര്യാക്കണ്ട…..!

ചെന്ന് എന്നതേലൊക്കെ കഴിച്ചേച്ചും കെടക്കാൻ നോക്ക്…..

തൊമ്മിച്ചൻ ,, പെണ്ണമ്മയോട് സമാധാന വാക്കുപറഞ്ഞ് മുറിയിലേക്കു പോയെങ്കിലും, അവരവിടെ നിന്നതേയുള്ളൂ…… ഇങ്ങോട്ടു വരുമ്പോൾ കൂട്ടിന് ഒത്തിരി പ്രതീക്ഷകളുണ്ടായിരുന്നു……. പക്ഷേ…..,, ആ പ്രതീക്ഷകളൊക്കെ ക്ഷണനേരംകൊണ്ട് പരീക്ഷണങ്ങളാകുന്ന പോലെ……!

“ഞാൻ കാരണം ഈ കുടുംബത്തിന്റെ സമാധാനം ഇല്ലാതാക്കല്ലേ കർത്താവേ…..”

അവർ രൂപക്കൂടിനുമുന്നിൽ നിന്ന് മുട്ടിപ്പായി പ്രാർത്ഥിച്ചു…..!

>>>>>>><<<<<<<<>>>>><<<<<<<<< നിങ്ങളെന്നാത്തിനാ അടുക്കളേലോട്ട് വന്നത്.....?? ഇവിടിപ്പോ ആർക്കും നിങ്ങടെ സേവനൊന്നും ആവശ്യല്ല്യ...... ഒന്നു പോയേ..... ലിസ,, കെറുവിച്ചു കൊണ്ട് പെണ്ണമ്മയെ നോക്കി..... മോളെവിടെ ഒറ്റയ്ക്ക് പണിയെടുക്കണത് കണ്ടതോണ്ടാ ഞാൻ...... അവരുടെ വാക്കുകൾ മുറിഞ്ഞ്,,, കണ്ണീരു പൊടിഞ്ഞു...... എന്നതാ പെണ്ണമ്മേ.... നിന്റെ കണ്ണീരിനിയും തോർന്നില്ലായോ.....? എന്നു ചോദിച്ചു കൊണ്ടാണ് പുറത്തുപോയ തൊമ്മിച്ചൻ അകത്തേക്കു കയറി വന്നത്.... അവരൊന്നും പറയാതെ തലകുനിച്ചു നിന്നതേയുള്ളൂ...... എന്നാത്തിനാ ലിസമോളേ അമ്മച്ചി കരേണത്..... നീ വല്ല ഏനക്കേടും പറഞ്ഞോ......? ലിസയുടെ മുഖം ചുവന്നു..... അപ്പന്റെ ചോദ്യത്തേക്കാൾ അവളെ ചൊടിപ്പിച്ചത് ആ ' അമ്മച്ചി ' പ്രയോഗമാണ്.... ഏത് അമ്മച്ചി......?? ഇവരെന്റെ അമ്മച്ചിയൊന്നല്ല..... എനിക്ക് ഒരു അമ്മച്ചിയേ ഉണ്ടാരുന്നുള്ളൂ..... എന്നെ പ്രസവിച്ച എന്റെ റാഹേലമ്മച്ചി.....! അവര് കഴിഞ്ഞ കൊല്ലം,, കർത്താവിന്റെ വിളിക്ക് ഉത്തരം നൽകി സ്വർഗ്ഗത്തിലോട്ടങ്ങ് പോയി..... അവൾ പറഞ്ഞു.. തൊമ്മിച്ചനൊന്നു ചിരിച്ചു.... പിന്നെ പറഞ്ഞു : ജന്മംകൊടുത്താ മാത്രല്ല ലിസക്കൊച്ചേ ഒരാള് അമ്മച്ചിയാവത്തൊള്ളൂ,,, സ്നേഹം കൊടുത്തും ആ സ്ഥാനം നേടിയെടുക്കാൻ പറ്റും...... എനിക്കിപ്പോ ആ സ്നേഹത്തിന്റെ ആവശ്യല്ല്യ...... അപ്പനിനി എത്രപേരെ കൊണ്ടന്നാലും, ഈ ജന്മം അവരെയൊന്നും അമ്മച്ചിയായി ഞാൻ അംഗീകരിക്കത്തില്ല......! അറുത്തു മുറിച്ച ലിസയുടെ വാക്കുകൾ പെണ്ണമ്മയെ മാത്രല്ല,, തൊമ്മിച്ചനേയും നൊമ്പരപ്പെടുത്തി....... അപ്പന്റെ പൊന്നുമോള് എന്നു മുതലാ അപ്പനോട് തറുതല പറയാനൊക്കെ തുടങ്ങീത്......? ഇതുവരെ എന്റെ മുഖത്തേക്ക് നേരാംവണ്ണം നോക്കത്തില്ലായിരുന്നല്ലോ.....? തൊമ്മിച്ചന്റെ ചോദ്യത്തിൽ ഉറഞ്ഞു കൂടിയ വേദനയുടെ ആഴം പെണ്ണമ്മക്ക് തിരിച്ചറിയാമായിരുന്നു...... അതിന് അവളെ മാത്രം കുറ്റം പറഞ്ഞിട്ട് കാര്യമില്ലല്ലോ അപ്പാ..... കെട്ടു പറഞ്ഞു വച്ചേക്കുന്ന പെണ്ണാണ് അവളെന്നെങ്കിലും അപ്പൻ ഓർക്കണ്ടായിരുന്നോ.........?? ഇനി അവരോടൊക്കെ അവളെന്നാ സമാധാനം പറയാനാ....... തൊമ്മിക്കുള്ള മറുപടിയുമായി വന്നത് ടോമിയായിരുന്നു....... അതിനിത്ര പറയാനെന്തിരിക്കുന്നെടാ കുവ്വേ.. ലിസമോള് പോയാലും അപ്പന്റെ കാര്യങ്ങള് നോക്കാനൊക്കെ ഒരാള് വേണംന്ന് എല്ലാര്ക്കും അറിയാം..... നിങ്ങളാണേല് കെട്ടാൻ സമയായിട്ടില്ലാന്നും പറഞ്ഞ് നടപ്പല്ലേ..... പിന്നെ ഞാനെന്നാ ചെയ്യാനാ...... പിന്നെ,,,, ചോദ്യം ചോദിക്കാനുള്ളവരൊക്കെ ഈ തൊമ്മീടെ അടുത്തേക്കു വരട്ടെ..... അവര്ക്കുള്ള മറുപടിയൊക്കെ ഞാനപ്പോ കൊടുത്തോളാം..... അതോർത്ത് എന്റെ മക്കള് തല പുണ്ണാക്കണ്ട....! കേട്ടോടാ മക്കളേ...... ലിസയേയും ടോമിയേയും മാറിമാറി നോക്കി ഒന്നമർത്തി മൂളിക്കൊണ്ട്,,, ചുമലിൽ കിടന്ന തോർത്ത് ആഞ്ഞൊന്നു കുടഞ്ഞ് തൊമ്മിച്ചൻ അകത്തേക്കു കയറിപ്പോയി..... ഉള്ളിൽ ഇരച്ചുവന്ന അമർഷം അണപ്പല്ലുകൊണ്ട് കടിച്ചമർത്തി ,,, ടോമി പെണ്ണമ്മയെ നോക്കി..... അവന്റെ ആളിക്കത്തുന്ന നോട്ടത്തിനു മുന്നിൽ അവരുടെ ദയനീയ ഭാവം ഉരുകിയൊലിച്ച് ഇല്ലാതെയായി....... ഞങ്ങടെ മനസ്സമാധാനം കളഞ്ഞുകുളിച്ചപ്പോ തൃപ്തിയായില്ലേ നിങ്ങൾക്ക്.......?? ഞങ്ങടെ അമ്മച്ചിയെ മാത്രം മനസ്സിലിട്ടോണ്ടു നടന്ന അപ്പനെ,, എന്തു കൈവിഷം കൊടുത്താ നിങ്ങളു വശത്താക്കിയത്.......?? അല്ലെങ്കി തന്നെ,,, ഈ കുരിശുവീടിന്റെ പടി കടന്നുവരാൻ മാത്രം എന്തു യോഗ്യതയാ നിങ്ങൾക്കുള്ളത്.......?? ടോമിയുടെ ചുട്ടു പഴുത്ത ചോദ്യശരങ്ങൾ പെണ്ണമ്മയുടെ മാറിലാണ് ചെന്നു പതിച്ചത്.... മോനേ ഞാൻ........ ശബ്ദം തൊണ്ടയിൽ കുരുങ്ങി,,,, മുറിവേറ്റു പിടയുന്ന അമ്മപക്ഷിയെ പോലെ അവർ ആ വെറും നിലത്ത് തളർന്നിരുന്നു പോയി.......!! <<<<<<>>>>>>>><<<<<<<<>>>>>

തോൽസഞ്ചിയുമെടുത്ത്,,, തനിക്കു മുന്നിൽ തലകുമ്പിട്ട് വന്നു നിൽക്കുന്ന പെണ്ണമ്മയെ തൊമ്മച്ചൻ സാകൂതം നോക്കി നിന്നു…..

ഞാൻ…. ഞാൻ പോവാണ് തൊമ്മിച്ചായാ…. എനിക്ക്….. എനിക്കിവിടെ…… അവരുടെ ചുണ്ടുകൾ വിറച്ചു..

അവരെന്നതേലും വിവരക്കേട് പറഞ്ഞെന്നു വച്ച് നീയിങ്ങനെ ഇറങ്ങിപ്പുറപ്പെട്ടാലെങ്ങനാ പെണ്ണമ്മേ……

എനിക്കതിന് പരിഭവോന്നില്ല തോമാച്ചായാ….. അവരടെ സ്ഥാനത്ത് ആരായിരുന്നാലും ഇഞ്ഞനൊക്കെ തന്നാ പ്രതികരിക്കാ…. ന്നാലും…… ന്റെ വരവിന്റെ ഉദ്ധേശംനടന്നല്ലോ… എനിക്കതുമതി ….. ഇനി ഞാൻ പൊയ്ക്കോളാം….. സന്തോഷായിട്ടെന്നെ…… ന്നെ ആ ബസ്റ്റോപ്പ് വരൊന്ന് ആക്കിത്തന്നാ മതി….. പെണ്ണമ്മ കണ്ണുതുടച്ച് , ചിരിയ്ക്കാൻ ശ്രമിച്ചു…. തിരിഞ്ഞു നടക്കാൻ തുടങ്ങിയ അവരെ തോമാച്ചൻ ആജ്ഞാസ്വരത്തിൽ വിളിച്ചു

പെണ്ണമ്മേ……..!

നിന്നെ ഇവടെ കൊണ്ടുവന്നത് ഈ കുരിശുവീട്ടിൽ തൊമ്മിച്ചനാണെങ്കിൽ…,,,, നീ ഇവിടെത്തന്നെ നിന്നിരിക്കും…… തൊമ്മിക്ക് ഒറ്റ തന്തയേ ഉള്ളൂ…… ഒറ്റ വാക്കും….!!

തൊമ്മിച്ചന്റെ വാശിയേറിയ വാക്കുകൾക്ക് മുന്നിൽ പകച്ചുപോയ പെണ്ണമ്മ,,, ഒന്നും പറയാതെ തിരിച്ച് മുറിക്കത്തേക്കു തന്നെ കടന്നു…..!

<<<<<>>>>><<<<<>>>>>>>

പുറത്തേക്കു പോയ ടോണി,,,ശരവേഗത്തിൽ തന്നെ തിരിച്ചെത്തി ….. മുഖം ദേഷ്യത്താൽ ചുവന്നിരുന്നു …. അവന്റെ ഭാവം കണ്ട് ലിസയും ടോമിയും പരസ്പരം നോക്കി…..

എന്താടാ ടോണീ നിന്റെ മുഖം വല്ലാതിരിക്കുന്നേ…… പോയ കാര്യം എന്തായി….? സേവ്യറച്ചനെ കണ്ടില്ലേ…..??

ടോമിയുടെ അന്വേഷണത്തിന് കുറച്ചു നേരത്തേക്ക് അവൻ മറുപടിയൊന്നും പറഞ്ഞില്ല…… കാറിന്റെ കീ സെറ്റിയിലേക്ക് വലിച്ചെറിഞ്ഞ് ,, ദേഷ്യത്തോടെ അവൻ മുഷ്ടി ചുരുട്ടിപ്പിടിച്ചു…

എന്നതാടാ കാര്യം…….??

ടോമിയുടെ കൈ പതിയെ അവന്റെ തോളിലമർന്നു….. അവനാ കൈ ഈർഷ്യയോടെ തട്ടിത്തെറിപ്പിച്ച് തിരിഞ്ഞു നിന്നു…..

ഇതിലും വലുത് ഇനി എന്നാ ഉണ്ടാവാനാ…..? കരക്കാർക്ക് മൊത്തം പറയാനും കളിയാക്കി ചിരിക്കാനും ,,, ഇവടൊരാള് ഒന്നിനെ കൊണ്ടുവന്ന് ഇറക്കീട്ടുണ്ടല്ലോ…… നാട്ടിലു മൊത്തം ഇപ്പോ അതാ സംസാരം…..! എന്നോടും ചോദിച്ചു പലരും…. അപ്പന്റെ രണ്ടാംകെട്ടിന്റെ വിശേഷങ്ങള്……

അവന്റെ ഞരമ്പുകൾ വലിഞ്ഞു മുറുകി….

അമ്മച്ചി പോയേപ്പിന്നെ നേരാംവണ്ണം പള്ളീലോട്ടു പോലും പോകാതിരുന്ന അപ്പനാ…. ഇതെങ്ങനെ കഴിഞ്ഞൂന്നാ എനിക്ക് മനസ്സിലാവാത്തത്……

ലിസ ,ഇച്ചായൻമാരുടെ മുഖത്തേക്കു നോക്കി…..

അതിനുള്ള മറുപടിയും കരക്കാര് പറയുന്നുണ്ട്…… അപ്പന്,, അമ്മച്ചി ജീവിച്ചിരിക്കുമ്പോ തന്നെ ഈ സ്ത്രീയുമായിട്ട് ഏതാണ്ടൊക്കെ ബന്ധമുണ്ടായിരുന്നെന്ന്……

ഒരു പെങ്കൊച്ചിവിടെ നിൽക്കുന്നോണ്ട് ഞാനധികമൊന്നും പറയുന്നില്ല….

കലിയോടെ തലചൊറിഞ്ഞുകൊണ്ട് മുറിയിലേക്കു പോകുന്ന ടോണിയെ നോക്കി ഇരുവരും നിന്നു……

ഷോ കേയ്സിലിലിരുന്ന, റാഹേലും കുട്ടികളും കൂടിയുള്ളൊരു ഫ്രെയിം ചെയ്ത ഫോട്ടോയിലൂടെ വിരലോടിക്കുകയായിരുന്നു പെണ്ണമ്മ……

അതവിടെ വച്ചേ…..

ലിസയുടെ ഉച്ചത്തിലുള്ള ശബ്ദംകേട്ട് പെണ്ണമ്മ ഞെട്ടിത്തിരിഞ്ഞു….. ആ ഞെട്ടലിൽ കയ്യിലിരുന്ന ഫോട്ടോ അവരുടെ കയ്യിൽ നിന്നും പിടിവിട്ട് താഴേക്കു വീണു….. ഫോട്ടോയുടെ ചില്ലുതകർന്ന് അത് നാലുപാടും ചിതറിത്തെറിച്ചു……

നിങ്ങളെന്നതാ ഈ കാട്ടിയത്…..? എന്റമ്മച്ചിയുടെ ഫോട്ടോ നശിപ്പിച്ച്,,, ആ സ്ഥാനം കയ്യടക്കാനാന്നോ നിങ്ങടെ ഉദ്ധേശം….. എന്നാലേ അതു നടപ്പില്ല…… ഈ ജന്മത്തിലെന്നല്ല,, ഒരു ജന്മത്തിലും…!

ലിസമോളേ ഞാനങ്ങനൊന്നും കരുതീട്ടില്ല…. എനിക്കൊരു സ്ഥാനോം വേണ്ട…..

എന്നാപ്പിന്നെ പൊയ്ക്കൂടെ ഇവിടന്ന്….? എന്റെ ഇച്ചായൻമാര് അടിച്ചിറക്കുന്നതിനു മുമ്പ് ഈ പടിയിറങ്ങുന്നതാ നിങ്ങക്കു നല്ലത്…. വെറുതെ അവരുടെ കൈക്ക് പണിയുണ്ടാക്കി വെക്കണ്ട……

എന്നതായാലും ഇറങ്ങുന്നേനു മുമ്പേ ഇതെല്ലാം വൃത്തിയാക്കിയിട്ടു പോയാമതി…. വൈകണ്ട…. വേഗം ആയിക്കോട്ടെ….

ലിസ,, കൈകൾ പിണച്ചുകെട്ടി അഹങ്കാരത്തിന്റ ചിരിയോടെ കുറച്ചപ്പുറത്തായി മാറിനിന്ന് പെണ്ണമ്മയുടെ ജോലിയെ നിരീക്ഷിച്ചു…….

കുനിഞ്ഞിരുന്ന് ചിതറിയ ചില്ലിന്റെ ചീളുകൾ വൃത്തിയാക്കുന്നതിനിടെ പെണ്ണമ്മയുടെ വിരലൊന്ന് മുറിഞ്ഞു….. പക്ഷേ…. അവർക്കു നൊന്തില്ല…! ചോരയും കണ്ണീരും ചേര്‍ന്ന്, ,, ചെഞ്ചായം പൂശിയ ആ കാഴ്ച കണ്ട് തൊമ്മിച്ചന്റെ ചങ്കൊന്നു പിടച്ചു ….. അപ്പുറത്ത് മാറിനിന്ന് എല്ലാം ആസ്വദിക്കുന്ന ലിസയെ കണ്ടപ്പോൾ അയാളുടെ നിയന്തണം വിട്ടുപോയി….. പാഞ്ഞുചെന്ന് അവളുടെ ചെകിടുനോക്കിയൊന്ന് പൊട്ടിച്ചു…..!

നിന്റെ അമ്മച്ചിയോളം തന്നെ പ്രായമില്ലേടീ ഇവർക്കും….. എന്നിട്ടാന്നോ ഇത്രക്ക് ക്രൂരമായി ഇവരോട് പെരുമാറുന്നത്….. എന്റെ മക്കള് ഇത്രത്തോളം ഹൃദയമില്ലാത്തവരായിപ്പോയല്ലോ എന്റെ കർത്താവേ…..

തൊമ്മിച്ചൻ,, പെണ്ണമ്മയെ പിടിച്ചെഴുനേൽപ്പിച്ച് അവർക്കു കുടിക്കാനായി വെള്ളം കൊടുത്തു….

ലിസ, അടികിട്ടിയ ചെകിടും പൊത്തിപ്പിടിച്ച് ഏങ്ങലടിക്കുകയായിരുന്നു…..

എന്റമ്മച്ചി ഉണ്ടാരുന്നപ്പോ അപ്പനെന്നെ ഇതുവരെ ഒന്ന് നുള്ളി നോവിച്ചിട്ടുകൂടിയില്ല.. ഇപ്പോ…. ഇപ്പോ ഇവരു വന്നപ്പോ ,അപ്പന് മക്കളെ വേണ്ടാതായല്ലേ….. ഇതിനുമാത്രം എന്നതാ ഇവരുമായിട്ട് അപ്പനിത്ര ബന്ധം. ….? അറിയണം…. എനിക്കതറിയണം…..

അറിയണോ ….. അറിയണോ നിനക്ക്,,എനിക്ക് ഇവരുമായിട്ടുള്ള ബന്ധം എന്നതാന്ന്…..

തൊമ്മിച്ചൻ ലിസയുടെ നേരെ ഒച്ചയെടുത്തു…. ലിസയുടെ കരച്ചില് കേട്ട് ടോമിയും,ടോണിയും അങ്ങോട്ടു വന്നു….

തൊമ്മിച്ചായാ….

പെണ്ണമ്മയുടെ നേർത്ത വിളി, അയാളെ എന്തോ വിലക്കാനായിരുന്നു…..

വേണ്ട പെണ്ണമ്മേ…. ഇനിയൊന്നും മറച്ചുവച്ചിട്ടു കാര്യമില്ല…. ഇവരറിയണം….എല്ലാം…. !

എല്ലാം ഇവരറിയണം….. അതിനുള്ള സമയമായി……!!

പെണ്ണമ്മയുടെ വിലക്കിനെ അവഗണിച്ചു കൊണ്ട് തൊമ്മിച്ചൻ പറഞ്ഞു തുടങ്ങി….

നാട്ടിലെ പേരുകേട്ട മുതലാളിമാരിൽ ഒരാളായിരുന്നു കുരിശുവീട്ടിൽ അവറാച്ചൻ….! അവറാച്ചന് മൂന്നു മക്കളായിരുന്നു…. രണ്ടു പെങ്കൊച്ചുങ്ങൾക്കു ശേഷം ഒരാങ്കൊച്ച്….. അവറാച്ചന്റെ സൽപുത്രൻ… പേര് തൊമ്മിച്ചൻ….!!

കല്യാണപ്രായമായപ്പോ, തൊമ്മിയെ മരുമകനാക്കാൻ കൊതിച്ച് പല കൊമ്പത്തെ അപ്പൻമാരും കുരിശുവീടിന്റെ മുറ്റത്ത് ക്യൂ നിന്നിട്ടുണ്ട്…… എന്നാൽ,, തൊമ്മിച്ചന്റെ ആഗ്രഹം മറ്റൊന്നായിരുന്നു….. തന്റെ വീട്ടിലെ പുറംപണിക്കാരിയായ,,ജാതിയിൽ താഴ്ന്ന, ത്രേസ്യാമ്മച്ചേടത്തിയുടെ ഒരേയൊരു മോള് റാഹേല്….. ഒരു സുന്ദരിക്കോത….!

അപ്പൻ സമ്മതിക്കില്ലാന്നറിഞ്ഞിട്ടും തൊമ്മിച്ചൻ തന്റെ അഭിലാഷം അപ്പനോട് വെട്ടിത്തുറന്ന് പറഞ്ഞു….. എന്റെ കൊക്കിനു ജീവനുണ്ടേൽ ഞാനതിന് സമ്മതിക്കത്തില്ലെന്ന് അവറാച്ചനും അറിയിച്ചു….. അവസാനം, അപ്പനെ വെല്ലുവിളിച്ച് തൊമ്മിച്ചൻ റാഹേലിനെത്തന്നെ മിന്നുകെട്ടി ! തൊമ്മിച്ചൻ കുരിശുവീടിന്റെ ,പടിക്കു പുറത്തുമായി…..!!

റാഹേലിന് അമ്മച്ചി മാത്രേ ഉണ്ടാരുന്നൊള്ളൂ. അതിനാൽ ,അവരോടൊപ്പം തന്നെ തൊമ്മിച്ചനും റാഹേലും ജീവിതമാരംഭിച്ചു….

അപ്പന്റെ പിന്തുണയില്ലെങ്കിലും, അധ്വാനിയായ തൊമ്മിച്ചൻ കിട്ടുന്ന തൊഴിലെല്ലാം ചെയ്ത് റാഹേലിനേയും അവളുടെ അമ്മച്ചിയേയും പൊന്നുപോലെ നോക്കി വന്നു…. ഇടയ്ക്കുവച്ച് ,ദീനം വന്ന് ത്രേസ്യാമ്മച്ചേടത്തി ദൈവ സന്നിധിയിലേക്ക് യാത്രയായി….. എങ്കിലും,, തൊമ്മിച്ചനൊരിക്കലും റാഹേലിന്റെ കണ്ണു നനയിച്ചില്ല….. സ്നേഹം കൊണ്ടും ,കൊടുത്തും അവരങ്ങനെ ജീവിതമാസ്വദിച്ചു…..

ഓരോ ദിനവും മുന്നോട്ടു പോയിക്കൊണ്ടിരിക്കേ,,പതിയെ പതിയെ റാഹേലിന്റെ മുഖത്തെ പുഞ്ചിരി മാഞ്ഞുതുടങ്ങി….. അവൾ, ചിരിക്കാൻ മറന്നു തുടങ്ങി……

തൊമ്മിച്ചൻ കാര്യമന്വേഷിച്ചില്ല… അവൾ പറയാതെ തന്നെ അയാളത് മനസ്സിലാക്കിയിരുന്നു….. ഒരു കുഞ്ഞിക്കാല്……!

തൊമ്മിച്ചന്റെ കുഞ്ഞിനെ തനിക്ക് ഉദരത്തിൽ പേറാനുള്ള ഭാഗ്യമില്ലാതായിപ്പോയതിൽ അവളുടെ മനസ്സ് വല്ലാതെ വേദനിച്ചു…..

നീ വെഷമിക്കാതിരിക്ക് റാഹേലേ…. കാത്തിരിക്കൂ….. നിന്റെ കണ്ണീര് കർത്താവ് കാണാതിരിക്കില്ല… നീ മുട്ടിപ്പായി പ്രാർത്ഥിക്ക്….!

തൊമ്മിച്ചന്റെ വാക്കുകളിൽ വിശ്വാസമർപ്പിച്ച് അവൾ സദാസമയവും, ഒരു കുഞ്ഞിനു വേണ്ടി കർത്താവിനോടിരന്നു….. നീണ്ട പത്തുവർഷങ്ങൾ…..!

റാഹേലിന്റെ കണ്ണീരു തോർന്നില്ല,,, കർത്താവ് കനിഞ്ഞതുമില്ല….!

അപ്പനോട് നീതികേട് കാട്ടിയതിന്റെ ഫലമാണ്, കെട്ടിയ പെണ്ണിനെ മച്ചിയാക്കിയതെന്ന് ,, നാട്ടുകാരിൽ പലരും ഒളിഞ്ഞും തെളിഞ്ഞും പറഞ്ഞു തുടങ്ങി….

തൊമ്മിച്ചൻ തളർന്നില്ല….!

റാഹേലേ , നമുക്കൊരു കുഞ്ഞിനെ ദത്തെടുത്താലോ എന്ന്, ,,അവളുടെ മനസ്സു വായിച്ച തൊമ്മിച്ചൻ ഒരിക്കലവളോടു പറഞ്ഞപ്പോൾ..,,, വർഷങ്ങൾക്കു ശേഷം കാറും കോളുമകന്ന് ആ കണ്ണുകൾ വീണ്ടും പ്രകാശിക്കുന്നത് തൊമ്മിച്ചൻ കണ്ടു……

ഇടവകയിലെ വികാരിയുടെ കത്തുമായി ദൂരെ, പട്ടണത്തിൽ ഫാദർ ഗബ്രിയേൽ,, പള്ളിയോടു ചേർന്നു നടത്തുന്ന അനാഥ മന്ദിരത്തിന്റെ പടികൾ കയറുമ്പോൾ…,, റാഹേലിന്റെ ഹൃദയയമിടിപ്പ് തൊമ്മിച്ചനു കേൾക്കാമായിരുന്നു…..

ഫാദർ ഏറെനേരം സംസാരിച്ചു….. കുഞ്ഞിനെ ദത്തെടുക്കുന്നതിനു മുമ്പ് സ്വത്തുക്കൾ ആ കുഞ്ഞിന്റെ പേരിലേക്ക് മാറ്റം ചെയ്യണമെന്ന് ഫാദർ ആവശ്യപ്പെട്ടു…. വേണ്ടെതെല്ലാം ചെയ്തതിനു ശേഷം അടുത്തയാഴ്ച വീണ്ടും വരാമെന്നേറ്റാണ് അന്നവർ ആ പള്ളിമേട വിട്ടത്…..!

□□□□□□□□□□□□□□□□□□

ബസിൽ, തൊമ്മിച്ചന്റെ ചുമലിലേക്കു ചാഞ്ഞിരുന്ന് റാഹേല് പുതിയ സ്വപ്നങ്ങൾ നെയ്തുകൂട്ടി….. പ്രസവവേദനയറിയാതെ താനൊരു കുഞ്ഞിന്റെ മാതാവാകാൻ പോകുന്നു…..! അവളുടെ ഹൃദയം തരളമായി….

ഇച്ചായാ…. നമ്മള് ദത്തെടുക്കാൻ പോണത് ആൺകുഞ്ഞിനെയാണോ അതോ പെങ്കുഞ്ഞിനെയാണോ…..??

അതിലെന്നതാ പെണ്ണേ ഇത്ര സംശയിക്കാനുള്ളേ…..? ആങ്കുഞ്ഞിനെ തന്നെ…..!

അതെന്നതാ പെങ്കുഞ്ഞായാല്…. ഇച്ചായന് അതുങ്ങളോട് ഇച്ചിരി ഇഷ്ടം കൂടുതലാണല്ലോ…..?

അതോ…. എനിക്കിപ്പോ താലോലിക്കാൻ ഒരു പെങ്കൊച്ചുണ്ടല്ലോ….. ഇനിയൊരു ആങ്കൊച്ചായിക്കോട്ടേ…. എന്തേ….

തൊമ്മിച്ചന്റെ മറുപടി അവളുടെ മുഖത്ത് നാണം മെഴുകി….

ഒന്നു പോ ഇച്ചായാ….

പതിയെ അയാളുടെ തുടയിലൊരു നുള്ള് നൽകി ചിരിക്കുമ്പോ,, അവർക്കിടയിൽ പ്രണയം ചിറകു വിടർത്തുകയായിരുന്നു……

പുറത്തെ കാഴ്ചകൾക്കിടയിൽ നിന്ന് കുഞ്ഞുടുപ്പുകളും കളിക്കോപ്പുകളും അവളെ മാടിവിളിക്കുന്നതായി അവൾക്കു തോന്നി….

ഇടയ്ക്കുവച്ച് ഉച്ചയൂണിനായി ബസ് ബ്രേക്കിട്ടു…..

ഭക്ഷണം വീട്ടിൽ ചെന്നു കഴിക്കാമെന്നു പറഞ്ഞ്, അവർ ബസിൽ തന്നെ ഇരുന്നു….

” ഇഞ്ചിമുട്ടായി …. ജീരകമുട്ടായി …. ”

ചേച്ചീ മുട്ടായി വേണോ…….??

ബസിൽ കയറിയ കച്ചവടക്കാരി സ്ത്രീ, ഒരു പാക്കറ്റ് ഇഞ്ചിമിഠായി അവർക്കു നീട്ടി…..

മ്മ്…. വാങ്ങിച്ചോ…..

തൊമ്മിച്ചൻ പറഞ്ഞു..

മിഠായിക്കു വേണ്ടി കൈനീട്ടിയ റാഹേല് ‘ന്റെ ഈശോയോ ‘ ന്ന് ഉറക്കെ പറയുന്നതും സീറ്റിൽ നിന്നെഴുനേൽക്കുന്നതും കണ്ടു…… നീയെന്നതാടി ഇവടെ………? അതും ഈ കോലത്തില്……

കാര്യമറിയാതെ അന്ധാളിപ്പോടെ തന്നെ നോക്കുന്ന കെട്ട്യോനോട് അവള് പറഞ്ഞു,

തോപ്രാങ്കുടീല് ന്റെ അമ്മച്ചീടെ വീടിന്റെ അയൽവക്കത്താരുന്നു ഇവളടെ വീട്…… ചെറുപ്പത്തില് ഞങ്ങള് വല്യേ കൂട്ടാരുന്നു….. അല്ലിയോടീ……

റാഹേലേ നിന്നെ കണ്ടിട്ട് എനിക്കങ്ങോട്ട് മനസ്സിലായില്ലാരുന്നു കേട്ടോ…..

പരസ്പരമുള്ള പരിചയം പുതുക്കലിനിടയിൽ, തോളത്തിരുന്ന കുഞ്ഞു കൊച്ച്, റാഹേലിനെ നോക്കി ചിരിച്ചു….. ഏകദേശം ഒരു വയസ് തികയുന്നതേയുള്ളാരുന്നു അതിന്….

വാടിതളർന്ന അതിനെ, റാഹേല് കോരിയെടുത്തു……

അതിന്റെ മേല് വയർപ്പു കാണുമെന്നു പറഞ്ഞിട്ടും, അവളതിന്റെ കവിളിൽ മാറിമാറി ഉമ്മവച്ചു……

അടുത്തു കണ്ട ചെറിയൊരു ഹോട്ടലിൽ കയറി, ചൂടോടെ രണ്ടു ചായ അവർക്കായി ഓർഡർ ചെയ്തു…..

അതിനിടയിൽ , ആ സ്ത്രീ അവരുടെ കഥ റാഹേലിനോട് വിസ്തരിച്ചു……

ജോസിനെ കല്യാണം കഴിക്കാനായി നാടും വീടും ഉപേക്ഷിച്ചു….. തടിമില്ലിലാരുന്നു അങ്ങേർക്കു പണി….. ഇതിനെ ഞാൻ ഗർഭിണിയായിരിക്കുന്ന സമയത്താണ് , പണിക്കിടയിൽ മെഷീനിൽ കൈ കുടുങ്ങി അങ്ങേരുടെ വലതുകൈ അറ്റുപോയത്….. അധികം വൈകാതെ, പഴുപ്പ് കയറി ഇടതുകയ്യും മുറിച്ചു മാറ്റേണ്ടിവന്നു….. അവിടെത്തുടങ്ങി, മൂന്നു കുഞ്ഞുങ്ങളടങ്ങുന്ന ഞങ്ങടെ കുടുംബത്തിന്റെ ദുരിതകാലം….!

മൂത്തതുങ്ങള് ഇരട്ടകളാ……ആങ്കുട്യോള്….. രണ്ടു വയസ്സ് തെകഞ്ഞതേയുള്ളൂ….. അവരെ അതിയാന്റെ കട്ടിലിനരികിൽ തന്നെ ഇരുത്തും…. ഞാൻ ചെല്ലണതു വരെ എന്നതേലൊക്കെ പെറുക്കിത്തിന്ന് അങ്ങനെത്തന്നെ ഇരിപ്പുണ്ടാവും രണ്ടും…..!

കച്ചവടൊന്നും നടന്നില്ലേലും, സഹതാപം തോന്നി ആരേലും , എന്നതേലൊക്കെ തരും.. അതോണ്ടാ ഈ പണിക്കിറങ്ങിയേ….

വിളറിയ ചിരി ചിരിച്ച്,ആവിയകന്ന ചായ അവർ ഊക്കോടെ വലിച്ചിറക്കി…..

ഇതുവരെ വന്നതല്ലേ ഇച്ചായാ….. നമുക്കിവളുടെ കെട്ട്യോനെ കണ്ടേച്ചും പോയാലോ….?

റാഹേലിന്റെ ആവശ്യം,തൊമ്മിച്ചൻ തള്ളിക്കളഞ്ഞില്ല….. അവരു പോയി….. അവിടെ കണ്ട കാഴ്ച വളരെ ദയനീയമായിരുന്നു…..

തകരകൊണ്ടു മറച്ചുവെച്ച്, മേലെ ടാർപ്പോളിൻ വലിച്ചു കെട്ടിയ, അതിനെ വീടെന്നു പറയാൻ പറ്റത്തില്ല…..!

കുറച്ചു മാത്രം വിസ്താരമുള്ള അതിനകത്ത്, ഒരു മൂലയിലായാണ് ജോസ് കിടക്കുന്ന കട്ടിൽ…. അതിനു താഴെ മലമൂത്ര വിസർജ്യത്തിൽ കുതിർന്ന് രണ്ടു കുഞ്ഞുങ്ങൾ…..

ചെലനേരത്ത് തോന്നും, വല്ല വെഷോം വാങ്ങിക്കഴിച്ച് അങ്ങ് ചത്താലോന്ന്….. ഇതുങ്ങളുടെ മുഖം കാണുമ്പോ അതിനും കഴിയുകേല….. അവർ കണ്ണുതുടച്ചു….

കുറച്ചൂടെ കഴിയട്ടെ…. വല്ല അനാഥാലയത്തിലും കൊണ്ടോയി ആക്കണം….. അവിടാകുമ്പോ, വയറുനെറച്ച് എന്നതേലൊക്കെ തിന്നാനെങ്കിലും കിട്ടിയാലോ….

അവരുടെ കരച്ചില് കാണാൻ ത്രാണിയില്ലാതെ, റാഹേല് തൊമ്മിച്ചന്റെ കയ്യിൽ പിടിച്ചു ,

നമുക്ക് പോകാം ഇച്ചായാ…..

തിരിച്ച്, അവിടം വിട്ടിറങ്ങുമ്പോൾ, ആ സ്ത്രീ വിളിച്ചു

റാഹേലേ….

തിരിഞ്ഞു നിന്ന അവരുടെ അടുത്തേക്ക് ഓടിവന്ന് അവളുടെ കൈകൾ കൂട്ടിപ്പിടിച്ച് അവരു ചോദിച്ചു…

നെനക്ക് ഞാനെന്റെ പെങ്കൊച്ചിനെ തരട്ടെ റാഹേലേ….. അപ്പനും അമ്മയുമില്ലാതെ അനാഥാലയത്തില് കഴിയണേക്കാൾ ഇക്ക് സന്തോഷം, അതിനെ നീ വളർത്തുന്നതാ….. നിന്റെ കൊച്ചായിട്ട്……

കേട്ടതു വിശ്വാസം വരാതെ റാഹേലിന്റെ കണ്ണുകൾ നിറഞ്ഞു…. അപ്പോഴേക്കും അവരാ കൊച്ചിനെ അവളുടെ കൈകളിൽ ഏൽപ്പിച്ചിരുന്നു….. അന്നാദ്യമായി,ഒരു അമ്മച്ചിയായതിന്റെ നിർവൃതി അവളുടെ മുഖത്ത് തൊമ്മിച്ചൻ കണ്ടു…..! □□□□□□□□□□□□□□□□□

രണ്ടു പേരുടേയും നിറഞ്ഞ സമ്മതത്തോടെ ആ കുഞ്ഞിനേയും കൊണ്ട് അവരവിടുന്നിറങ്ങി….. രണ്ടടി മുന്നോട്ടു വച്ചപ്പോഴേക്കും കേട്ടു, മൂത്തതുങ്ങളുടെ കരച്ചില്….

റാഹേലിന്റെ നെഞ്ചൊന്ന് പിടച്ചു….

നമ്മള് ചെയ്യണത് കർത്താവിന് നെരക്കാത്തതല്ലേ ഇച്ചായാ…..

അതെന്നാ റാഹേലേ…..? അവരു പറഞ്ഞിട്ടല്ലേ നമ്മളു കുഞ്ഞിനെ ഏറ്റെടുത്ത്…. പിന്നെന്നാ…..

അവരു പറഞ്ഞു ,പക്ഷേ ഇതിന്റെ മൂത്തതുങ്ങളോട് ചോദിച്ചോ ……. അവരുടെ കണ്ണുകൾ കുഞ്ഞനിയത്തിയെ തേടില്ലേ…..? മുറി വാക്കുകൾ ചേർത്ത് അവരിവളെ വിളിക്കത്തില്ലേ…..? പാവം….. നമ്മളവരെ തമ്മില് പിരിച്ചുകൂടാ….. അവരെ അന്യരാക്കിക്കൂടാ…. അത് കർത്താവ് പൊറുക്കുകേല ഇച്ചായാ……

നീയെന്നതാ റാഹേലേ ഈ പറേണത്…..?

ഇച്ചായാ…. അതുങ്ങളെ അവള് അനാഥാലയത്തിലാക്കും…. അതുപാടില്ല….! നമുക്ക് അതുങ്ങളെ കൂടി കൊണ്ടോവാം…. ഒന്നൂല്ലേലും, തന്റെ മൂന്ന് മക്കളും ഒന്നിച്ചുണ്ടല്ലോ എന്നെങ്കിലും അവൾക്ക് ആശ്വസിക്കാലോ….. പെറ്റ വയറിന്റെ വേദന, അത് പ്രസവിക്കാത്ത എനിക്കും മനസ്സിലാവും ഇച്ചായാ……

തൊമ്മിച്ചൻ എതിർത്തില്ല….

അന്ന് അവരോട് യാത്ര പറഞ്ഞിറങ്ങുമ്പോ, അവരുടെ മൂന്നു കുഞ്ഞുങ്ങളും , റാഹേലിന്റേയും തൊമ്മിച്ചന്റേയും കൈകളിൽ സുരക്ഷിതരായിരുന്നു…..

നിറമിഴികളോടെ, ആ അമ്മ അവരു കണ്ണിൽ നിന്നും മറയുന്നതു വരെ അവരെത്തന്നെ നോക്കി നിന്നു…!!

ദിവസങ്ങൾ കഴിയുന്തോറും റാഹേലിന്റെ മനസ്സിലും പേടി തുടങ്ങി… കുഞ്ഞുങ്ങൾ വളർന്ന് , അവർ ആരിൽ നിന്നെങ്കിലും സത്യമറിഞ്ഞാൽ…..!

അതിനൊരു പോംവഴിയേ അവർക്കു മുന്നിലുണ്ടായിരുന്നുള്ളൂ…. നാടു വിടുക…..!

പോന്നു…… പോരുന്നതിനു മുമ്പ് ഒരിക്കൽ കൂടി അവരുടെ രക്ഷിതാക്കളെ കണ്ട് യാത്ര പറഞ്ഞു…. എന്താവശ്യമുണ്ടെങ്കിലും അറിയിക്കാൻ പറഞ്ഞു….. അഡ്രസും കൊടുത്തു…..

മറ്റൊന്നുകൂടി റാഹേല് പറഞ്ഞു, “ഒരിക്കലും ഇവര് ,നിങ്ങടെ കുഞ്ഞുങ്ങളാണെന്ന് ഇവരറിയരുത്…”

അവർ വാക്കുപാലിച്ചു….! ഈ നിമിഷം വരെ അവരതറിയിച്ചില്ല… തേടി വന്നതുമില്ല….

പക്ഷേ……

തൊമ്മിച്ചൻ പറഞ്ഞു നിറുത്തി….. മക്കളെ നോക്കി….. അവരുടെ നിറഞ്ഞ മിഴികൾ ,,സത്യങ്ങൾ തിരിച്ചറിഞ്ഞതിന്റെ അടയാളങ്ങളായിരുന്നു…!

ഈ നിൽക്കുന്ന പെണ്ണമ്മയാടാ അവര്…… നിങ്ങടെ അമ്മച്ചി. ……! പത്തുമാസം ഉദരത്തിൽ ചുമന്ന്, മരണത്തെ മുഖാമുഖം കണ്ട്, നിങ്ങൾക്ക് ജന്മംതന്ന നിങ്ങടെ സ്വന്തം അമ്മച്ചി…..!

ആകെ നിശ്ശബ്ദത പരന്നു !!!

ആ നിശ്ശബ്ദതക്കയിടയിൽ,ഒരു തേങ്ങൽ കേട്ടു…. പെണ്ണമ്മയുടെ…..!

അമ്മച്ചീ…..

ലിസയുടെ കൈകൾ ,,കുറ്റബോധത്തോടെ അവരെ ചുറ്റിപ്പിടിച്ചു….

ഞങ്ങളോട് പൊറുക്കമ്മച്ചീ….. ഞങ്ങൾക്കറിയില്ലായിരുന്നു….. അറിയില്ലായിരുന്നു…… ഒന്നും……

അവൾക്കു പിറകേ, ടോമിയും ടോണിയും അവരെ ക്ഷമാപണംകൊണ്ട് മൂടി….. നിറഞ്ഞ വാത്സല്യത്തോടെ പെണ്ണമ്മ അവരുടെ നെറുകയിൽ മാറിമാറി ചുംബിച്ചു….!

രണ്ടു ദിവസം മുമ്പാണ് പെണ്ണമ്മയുടെ ഒരെഴുത്ത് എനിക്കു കിട്ടുന്നത്…..

ആവശ്യം ഇതായിരുന്നു…. “അവസാനമായി മക്കളെ ഒരുനോക്കൊന്നു കാണണം…..” അതും അമ്മച്ചിയായിട്ടു വേണ്ട, കുഞ്ഞുനാളിൽ നിങ്ങളെ നോക്കാനായി വന്നിരുന്ന ആയയാണെന്ന് പറഞ്ഞാൽ മതി……

പെറ്റമ്മയെ നോക്കി ആയയാണെന്നു പറഞ്ഞു കൊടുക്കാൻ അപ്പന് കഴിയുകേല മക്കളേ…. അത് കർത്താവ് പൊറുക്കത്തില്ല….! എന്നോടും റാഹേലിനോടും…..!

ചെന്നു കണ്ടപ്പഴാ അവസ്ഥ മനസ്സിലായത്…. ജോസ് മരിച്ചു….. ഒറ്റപ്പെടലിന്റെ ഇരുട്ട്, ഇവരെ രോഗിയാക്കി മാറ്റി…… ആരോരും തിരിഞ്ഞു നോക്കാനില്ലാതെ…. തനിച്ച്……

സഹിച്ചില്ല….. കൂടെ കൂട്ടി….,,,,, റാഹേലിന്റെ മരണവിവരം പോലും അറിയിക്കാതെ….. പറഞ്ഞിരുന്നേൽ വരില്ലെന്ന് എനിക്കറിയാരുന്നു……

ഒന്നു ദീർഘമായി നിശ്വസിച്ച്, തൊമ്മിച്ചൻ മക്കളെ നോക്കി

എനിക്കിനിയൊരു കൂട്ടിന്റെ ആവശ്യമില്ല….. നിങ്ങള് പറഞ്ഞ പോലെ നിങ്ങക്കു അമ്മച്ചിയേം വേണ്ടായിരിക്കും,,,, പക്ഷെ….. ഇവർക്കിപ്പോ മക്കളുടെ സംരക്ഷണം ആവശ്യമുണ്ട്….. നിങ്ങളുടെ സ്നേഹം ആവശ്യമുണ്ട്…… അതു നിങ്ങള് കൊടുക്കണം….. കൊടുത്തേ പറ്റൂ……!

അതിനീ അപ്പനൊരു തടസ്സാണെങ്കി, സന്തോഷത്തോടെ ഈ പടിയിറങ്ങാനും അപ്പൻ തയ്യാറാടാ മക്കളേ…… അത്രക്കുണ്ട്,,, എനിക്കും എന്റെ റാഹേലിനും ഇവരോടുള്ള കടപ്പാട്…..

ഇവരു ഞങ്ങൾക്ക് വച്ചു നീട്ടിയത് മൂന്നു കുരുന്നുകളെയല്ല….. അവരുടെ പ്രാണനെയാണ്….. ഞങ്ങൾക്കൊരു ജീവിതമാണ്……!

ഇടറിയ വാക്കുകൾക്കിടയിൽ തൊമ്മിച്ചന്റെ കണ്ണുകൾ നിറഞ്ഞു….. അതങ്ങനെ കരകവിഞ്ഞൊഴുകി…..

അമ്മച്ചിയെ മാത്രല്ല,,, ഞങ്ങളുടെ അപ്പനേം വേണം ഞങ്ങൾക്ക്…. ഇന്നു മാത്രമല്ല….. എന്നും……

മൂന്നു മക്കളും കൂടി അപ്പനെ വട്ടം പിടിച്ചപ്പോ….,, ഭിത്തിയിൽ തൂക്കിയ റാഹേലിന്റെ ഫോട്ടോയിലേക്ക് തൊമ്മിച്ചന്റെ കണ്ണുകൾ പതിച്ചു….. അപ്പോൾ,,, അവൾ തന്നെ നോക്കി പുഞ്ചിരിക്കുന്നതായി തൊമ്മിച്ചനു തോന്നി….. തോന്നലല്ല…. അവരിപ്പോ ചിരിക്കുവായിരിക്കും…. അങ്ങ് സ്വർഗ്ഗത്തിലിരുന്ന്……!!

ശുഭം

വിരോധമില്ലെങ്കിൽ രണ്ടു വരിയെങ്കിലും കുറിക്കണേ…..

സ്നേഹത്തോടെ….❤️ ❤️❤️)

രചന: Afan Yousufchalachi

1 thought on “പെണ്ണമ്മ..

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *