അവൻ ആർദ്രതയോടെ വിളിച്ചു… അവൾക്ക് അരികിലേക്ക് നീങ്ങി കിടന്നു കൊണ്ട് കണ്ണുകൾ അടച്ചു അവൻ പറഞ്ഞു…

രചന: അയ്യപ്പൻ അയ്യപ്പൻ

“തണുക്കുന്നുണ്ടോ”?????? അവൻ അവളോട് അത്‌ ചോദിച്ചപ്പോൾ സമയം ഏകദേശം അർദ്ധരാത്രി കഴിഞ്ഞിരുന്നു……..

പാതി മയക്കത്തിൽ അവൾ ഒന്ന് മൂളി……..

അവൻ മെല്ലെ പറഞ്ഞു…..

“എനിക്കും”….

അവൾ തിരിച്ചു മറുപടി ഒന്നും പറയാഞ്ഞിട്ടാണ് അവൻ വീണ്ടും അവളെ എത്തിച്ചു ഒന്നു നോക്കാൻ ശ്രെമിച്ചത്…..

“സെലിൻ”..

അവൻ ആർദ്രതയോടെ വിളിച്ചു… അവൾക്ക് അരികിലേക്ക് നീങ്ങി കിടന്നു കൊണ്ട് കണ്ണുകൾ അടച്ചു അവൻ പറഞ്ഞു……

“നിന്നെ കാണാതെ ഇരിക്കുവാൻ എനിക്ക് കഴിയില്ല പെണ്ണെ……. അതാണ് ഈ രാത്രിയിൽ ഞാൻ ഓടി വന്നത്……..

നീ അടുത്തില്ലാതെ വരുമ്പോൾ എനിക്ക് ഭ്രാന്ത് പിടിക്കുന്ന പോലെ തോന്നും……

ഓരോ നിമിഷവും ഓരോ യുഗം പോലെ തോന്നും….

നിന്നോട് മിണ്ടാതെ ഇരിക്കുമ്പോ ഞാൻ തീർത്തും നിശബ്ദനായി മാറും……

കഴിയില്ല എനിക്ക് നിന്നെ കാണാതെ….. ”

അപ്പൊ അവൾ അവൻ കേൾക്കെ അടക്കി ചിരിച്ചു…….. അവസാനം പൊട്ടിച്ചിരിച്ചു…..
അവനപ്പോൾ അവൾക്കരികിൽ നിന്നും കോപത്തോടെ എഴുന്നേറ്റു….

‘പോവരുത്’ എന്നർത്ഥത്തിൽ അവൾ നോക്കിയത് കൊണ്ടാവണം…. അവൾക്കരികിൽ മുട്ട് കുത്തി അവൻ വീണ്ടും ഇരുന്നത്…..
അവന്റെ കണ്ണുകൾ നിറഞ്ഞിരുന്നു…..

“നീയില്ലാത്ത നിമിഷം അത്രമേൽ നോവാണ് എനിക്ക്…… തല കുമ്പിട്ടു ഇരിക്കുമ്പോൾ കണ്ണിൽ വെള്ളം നിറഞ്ഞു ഒഴുകിയിരുന്നു…..

അവൾ ആശ്വസിപ്പിച്ചില്ല പകരം അവനെ തന്നെ ഉറ്റു നോക്കിയിരുന്നു……

“എന്താ പെണ്ണെ നീയെന്നെ ആദ്യമായ്‌ കാണുവാണോ..”

കണ്ണീർ തുടച്ചു… മൂക്ക് ചീറ്റി കൊണ്ട് അവൻ ചോദിച്ചു…..

“പിന്നെ പെണ്ണെ…. നീ അന്ന് കൊണ്ടുവന്ന ഗപ്പികളിൽ ഒരെണ്ണം ചത്തു പോയിട്ടോ…..
പിന്നെ ആ സാരിവാലൻ മീൻ ഇല്ലേ അത്‌ കുറച്ചു കൂടി ഭംഗി വെച്ചിട്ടുണ്ട്……

നോക്കിക്കോ ഇനി നീ വരുമ്പോൾ ഞാൻ അതിനെയെല്ലാം പിടിച്ചു വല്ല കുളത്തിലോ തോട്ടിലോ കൊണ്ട് കളയും..
ആ ചില്ലു കൂടിനുള്ളിൽ അത്‌ കിടന്നു ഭ്രാന്ത് പിടിക്കുകയാണ്…… അവൻ പെട്ടന്ന് അസ്വസ്ഥനായി….

“പിന്നെ നീ കൊണ്ട് നട്ട ആ നാല്മണി ചെടി ഇല്ലേ… അതിൽ നിറയെ പൂക്കൾ ആണ്…

മണം ഒന്നുല ട്ടോ വയലറ്റ് നിറം ആണ് അവയ്ക്ക്…
അല്ല അല്ല വാടാമുല്ല പൂവില്ലേ അതിന്റ നിറം…. ”
അവൻ ചിരിച്ചു അവളും……

“പിന്നെ ഇന്നലെ മഴ പെയ്തു തൊടി ഒക്കെ നനഞ്ഞു….
രാവിലെ നോക്കുമ്പോൾ തെക്കേലെ ആ ചാമ്പ മരത്തിൽ നിന്നും ചാമ്പയ്ക്ക കുറെ താഴെ വീണ് കിടപ്പുണ്ടായിരുന്നു….
അന്ന് നീ വന്നതിന്റെ അന്ന് മുഴുവൻ വിളയാത്ത പൊട്ടായിരുന്നു……

ഇന്നലെ രാത്രിയിൽ നീ എനിക്ക് എഴുതിയ പ്രണയ ലേഖനങ്ങൾ ഒക്കെ വായിച്ചിരുന്നു ഞാൻ….
അമ്മ അത്‌ കണ്ടിട്ടവണം മുഴുവൻ കൊണ്ടുപോയി അടുപ്പത്തു വെച്ചു……

ശരിക്കും അപ്പോൾ സങ്കടം വന്നു എനിക്ക്…..

പക്ഷെ നിന്റെ കൈ വിരൽ മുറിച്ചു ആ രക്തം കൊണ്ടെഴുതിയ കത്ത് മാത്രം കൊടുത്തില്ല ഞാൻ…… അത്‌ കൊടുക്കാൻ എനിക്കാവില്ല പെണ്ണെ…. ”

“സെലിൻ…. സെലിൻ…….. നീ ഉറക്കമായോ……..”

“ഇല്ല പറഞ്ഞോളൂ….”

അവൾ മറുപടി പറഞ്ഞു…..

” നിനക്ക് ഒരു സുഗന്ധം വരുന്നുണ്ടോ…….”

അവൻ ചുറ്റും നോക്കി അത്‌ ചോദിച്ചപ്പോൾ ആണ് അവൾ അത്‌ ശ്രെദ്ധിച്ചത് അതെ നല്ല മണം……….

“വയണ പൂത്തതാണോ അതോ കാപ്പി പൂവ് പൂത്തതോ….”

അവൻ ചോദിച്ചപ്പോൾ ഉത്തരം അറിയാത്തത് കൊണ്ട് അവൾ മറുപടി ഒന്നും പറഞ്ഞില്ല……

“സെലിൻ….. ഇത് അതൊന്നും അല്ല നിന്റെ അടുത്ത് ഇരിക്കുന്ന ഈ ഓർക്കിഡ് പൂക്കളിൽ നിന്നാണ്…. പക്ഷെ ഇത് മുഴുവനും വാടി പോയല്ലോ… ”

അവൻ അത്‌ പറയുമ്പോൾ
അവൾ പൂക്കളിലേക്ക് നോക്കി അവനെയും……. ശരിയാണ് വാടിയിരിക്കുന്നു… ചിലതൊക്കെ കരിഞ്ഞും പോയി

“സെലിൻ…… ഞാൻ ഒന്ന് ചുംബിച്ചോട്ടെ നിന്നെ.. ”

അത്‌ അവൻ പറയുമ്പോൾ തണുപ്പ് കൊണ്ട് വിറയ്ക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു…..

“അനുവാദം ഇല്ലാതെ ചുംബിക്കുന്നതാണ് എനിക്ക് ഇഷ്ടം…”

നാണത്തോടെ അവൾ പറഞ്ഞപ്പോ ഒരു ചെറു ചിരിയോടെ അവൻ ചുംബിക്കാൻ കുനിഞ്ഞപ്പോ ആണ് പിറകിൽനിന്നു തലയിൽ ഒരടി കിട്ടിയത്…..

തല ചുറ്റുന്ന പോലെ തോന്നി അവന്…. തടിമാടന്മാരായ രണ്ട്പേർ നിൽക്കുന്നു……

തലയിൽ കൈ വെച്ചു കൊണ്ട് നിസഹായനായി അവളെന്നോക്കി പാവം പേടിച്ചു കാണും……..

ആ തടിമാടൻ വീണ്ടും അലറി…

“ഈ പാതിരാത്രി സെമിത്തേരിയിൽ ആരെ കാണാൻ ആണ് നായെ നീ വന്നത്. “..

അവൻ വിക്കി പറഞ്ഞു….”. സെലിൻ….. എന്റെ പെണ്ണ്.. ”

അവന്റെ മുഖമടച്ചു ഒരെണ്ണം കൂടെ കൊടുത്തിട്ട് കൂടെ നിന്ന പാറാവുകാരനോട് ആ തടിമാടൻ ചോദിച്ചു

“ആരാ ഈ സെലിൻ……. ”

“അതാ ചാക്കോ സാറിന്റെ മോളാ സാറെ….
വല്ല്യ കുടുംബത്തിലെ കൊച്ചാ….
ഒരു രൂപ പോലും തികച്ചുഎടുക്കാൻ ഇല്ലാത്തവനെ പ്രേമിച്ചതാ…
അവന് ആകെ ഒരു 5 സെന്റിൽ ഒരു വീടുണ്ട്..
പിന്നെ അസുഖകാരി തള്ളയും….
അവനെ കെട്ടിച്ചു കൊടുക്കാത്തൊണ്ട് അവൾ കേറി അങ്ങ് തൂങ്ങി.. പോയപ്പോ ആർക്കു പോയി….. ”

പാറാവുകാരൻ അവനെ വലിച്ചു ഇഴച്ചു കൊണ്ടുപോവുമ്പോൾ….
കൂടെ നിന്ന തടിമാടൻ ശവകല്ലറയിലേക്കു ടോർച്ച്‌ അടിച്ചു നോക്കി… അതിൽ ഇങ്ങനെ എഴുതിയിരുന്നു.

“സെലിൻ ചാക്കോ കുരിശിങ്കൽ ( 5-7-1992 – 8-12-2019)

രചന: അയ്യപ്പൻ അയ്യപ്പൻ

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *